Ekspertët e shëndetësisë: Është koha ta trajtojmë sheqerin si duhanin

Ekspertët të cilët, siç prezantohen, i kanë kushtuar jetën e tyre profesionale ”përmirësimit të shëndetit dhe mirëqenies së miliona njerëzve në mbarë botën,” Mark Hyman , mjek e autor dhe Ron Gutman , pionier i teknologjisë shëndetësore, autor dhe profesor në Universitetin Stanford, nënshkruajnë një artikull të ri në revistën Time ku sugjerojnë, sipas titullit, që “të fillojmë ta trajtojmë sheqerin si duhanin.”

Edhe pse Administrata Amerikane e Ushqimit dhe Barnave rekomandon që të konsumojmë jo më shumë se 50 gram sheqer të shtuar në ditë (në një dietë me 2000 kalori në ditë), një amerikan mesatar konsumon trefishin e kësaj sasie.

Dhe çfarë është më e keqja, shumë nga sheqeri që konsumojmë pa e kuptuar fare: 75% e ushqimeve standarde, të paktën sipas të dhënave në SHBA, përmbajnë sheqer të shtuar edhe kur flasim për ushqime të supozuara të shëndetshme si salcat e sallatës, kosi dhe madje. bishtajore të konservuara. Është karakteristike, sipas kolumnistëve, se disa kos përmbajnë më shumë sheqer sesa një pije freskuese.

Duke konsumuar sheqer ne kapemi në një rreth vicioz: ai shkakton një rritje të sheqerit në gjak , i cili aktivizon qendrat e kënaqësisë në trurin tonë. Por kur nivelet bien sërish, ne e kërkojmë atë kënaqësi me akoma më shumë sheqer.

Tashmë në disa vende produktet me sheqer mbajnë etiketa paralajmëruese si ato në cigare . Në fakt, një politikë e tillë e aplikuar në Kili për paketimin e pijeve me sheqer çoi në një reduktim të dukshëm të konsumit të tyre.

Konvertimi i botës i ngjan atij të pirjes së duhanit. Në vitet 1940, fushatat e famshme të markave të cigareve pohuan se “më shumë mjekë po tymosin”. Megjithatë, vetëm në vitin 1969, kur etiketat paralajmëruese u shtuan në paketa, njerëzit u motivuan të fillonin të ndërgjegjësoheshin për efektet e pirjes së duhanit. Sot, 11% e amerikanëve pinë duhan, nga gati 50% në vitet 1940 .

Megjithatë , kolumnistët theksojnë se informacioni nuk është i mjaftueshëm: Duhet të japim stimuj për të përhapur alternativa më të shëndetshme, po aq të këndshme sa produktet që përmbajnë sheqer. Sidomos kur flasim për vende që formësojnë zakonet e të ngrënit që në moshë të re, siç janë mensat e shkollave.